Eve Giren Hamam Böceği: Kayseri’de Bir Geceyi Anlatan Küçük Bir Hikâye
Gece, karanlık ve yalnızlık… Bir anda her şey değişti
Kayseri’nin soğuk gecelerinden birinde, eve dönerken yaşadığım o tatsız anı hâlâ hatırlıyorum. Şehri seviyorum, fakat bu kış gecelerinde insanın içini sıkan bir yalnızlık da var. Hava oldukça soğuktu, ceketimi çekiştirerek hızlı adımlarla apartmana doğru ilerledim. O an, aklımda hiçbir şey yoktu; sadece yorgunluk ve soğuk vardı. Neyse ki, evime bir adım kaldı.
Kapıyı açıp içeri girdiğimde ise ilk fark ettiğim şey hiç beklemediğim şekilde bir hamam böceğiydi. Gövdesi büyük, kanatları sanki rüzgârla uçarcasına hareket ediyor ve bana yaklaşan o korkutucu hızda gözlerini dikmişti. İçimden “Yine mi?” diye geçirdim. Hem de yalnız başımayken, her an her yerin yıkılabileceği bir an… Yavaşça kapıyı kapattım. Belki de gerçekten dikkatimi vermek yerine, başka bir şeyle meşgul olabilirdim. Ama o hamam böceği… O hamam böceği o kadar hızlıydı ki, hemen her şeyi unuttum ve tek bir şey düşünmeye başladım: Bu canavarı nasıl yok edecektim?
Hayal kırıklığı ve korku
Eve girer girmez yaşadığım bu korku, tek başıma evde kaldığımda yaşadığım diğer küçük hayal kırıklıkları gibi aslında oldukça büyütülmüş bir şeydi. Hamam böceği, kaygılarımı hatırlatıyordu. Ne zaman bir yere gitsem, “bu sefer bir şey olmayacak” diye düşünürken bir anda önüme çıkar ve o an ne yapacağımı bilemem. Hangi hamleleri yapmam gerektiğini bilmediğim o anlarda sanki dünya başıma yıkılacakmış gibi hissediyorum.
Ne yapsam bilemedim. Ne kadar evde yalnızken sakin olmayı başarmaya çalışsam da, her defasında bir şeyler bozulur ve bu küçük anlar, büyük bir felakete dönüşür. Geceyi sessizce yaşamak istedim ama o hamam böceği gözlerimin içine bakarak, beni sürekli takip ediyordu.
Heyecanlı bir mücadele
Küçük bir hamam böceğiyle bu kadar büyüyen savaş… Hiç de alışık olduğum bir şey değildi. Yine de bu sefer farklıydı. Hamam böceğini gördüğümde bir anda bir şeyler değişti. Sadece korku değil, aynı zamanda bir mücadele hissiyatı da vardı. İstemediğim bir gerilimle baş başa kalmıştım.
Evdeki tüm küçük malzemeler gözlerimin önünde sırasıyla geçiyordu. Hangisi en işe yarar? Hangisi böceği en iyi öldürür? Yalnız başımayken, ya da daha doğrusu sadece birinin yardımını bekleyerek, buna odaklandım. İlk aklıma gelen bir böcek ilacı oldu, ama biraz tereddüt ettim. Çevremde her şey böcek ilacını uzak tutmam için bana bağırıyordu. Ancak, ne olursa olsun, cesaretimi topladım ve odama geri döndüm.
O büyük an: Hamam böceğiyle yüzleşme
Bazen bir şeyler üzerinde kontrol sahibi olmak, hayal kırıklıklarının üstesinden gelmek gibidir. Bir canavara bakarken, aslında o canavara değil, hayatınızdaki başka bir şeyin kontrolsüzlüğüne bakıyorsunuz. Hamam böceği o anı simgeliyordu; küçük ama her zaman gölgelerinin büyüdüğü, içindeki korkuyu çokça hissedebileceğiniz bir şey. O böceği gerçekten öldürmeyi istemiyorum, ama yalnızca bir işimi tamamlamak için adım atmalıyım. Bir işte başarısız olmamak için harekete geçmeli ve hamam böceğini yakalamalıydım. O yüzden, bir an bile beklemedim.
Böceği neredeyse yakaladım ama o kadar hızlıydı ki, odanın diğer köşesine doğru hızlıca kaçtı. Yavaşça peşinden ilerlerken, neredeyse biraz da korkarak yaklaşmaya devam ettim. Her bir hareketim, her bir ses, aslında çok büyük bir anlam taşıyordu. Ne olursa olsun, sonunda onu yakalayacağım ve rahatlayacağım. Hamam böceği, bir anlamda benimle bir yarıştaydı; kaybetmemek için her şeyi yapmalıyım.
Sonunda: Hamam böceği yok oldu
Sonunda, bir el hareketiyle hamam böceğini yakaladım. Evet, o an kazanmıştım. Küçük bir zaferdi ama beni ferahlatmaya yetti. Çünkü bu, sadece evimdeki bir böceğin yok edilmesinden daha fazlasıydı. Bu, her gün yaşamaya devam ettiğim hayatta karşılaştığım engelleri aşma biçimimdi. Bu küçük böcek, bana büyük bir hayat dersi verdi. Zorluklar her zaman olacak ama her zaman bir çözüm yolu da vardır.
Evime girdiği ilk andan itibaren bir belaya dönüşen bu hamam böceği, bana bir kez daha hatırlattı ki: Karşılaştığımız en küçük engeller, aslında hayatın çok daha büyük anlamlarına dair ipuçları sunar. O an, her ne kadar şiddetli bir korku yaşamış olsam da, mücadele ederek kazanmak, küçük ama anlamlı bir zaferdi.
—
Evet, hamam böceği o gece gitti ama ardından ne oldu? Hayat, tıpkı bu böcekle yaşadığım küçük olay gibi devam ediyor. Belki de hayat, bazen farkında bile olmadan uğradığımız bu küçük “hızlı hamleler”le daha anlamlı hale gelir. Zorluklar, böcekler, karanlıklar… Sonunda her şey bir şekilde yoluna girer.