Bir İnsan Neden Aldatır? Psikolojik Sebepler ve İlişkilerdeki Derin Yüzeyler
Bazen, yaşamın içinde kayboluruz. Bazen kalp kırıklığı, yalnızlık, bazen de kararsızlık öylesine derindir ki, bir yanlış adımın her şeyin sonu olacağını düşünürüz. Ama bazen de, en karanlık anlarda, başka bir insanın gözlerinde, başka bir gülüşte, başka bir dünyada teselli ararız. Hiç düşündünüz mü, bir insan neden aldatır? Ya da bu kadar derin bir yara, bir ilişkiyi neden bu kadar kolayca yıkabilir?
Benim size anlatacağım hikâye de böyle bir anda başlıyor; iki kalbin birbirine sevgiyle bağlı olduğu bir ilişki… fakat birisi, başka bir yol aramaya başlıyor. Çünkü bazen sevgi, eksik kalır, bazen de bir şeyler, konuşulması gereken sözler, özen gösterilmesi gereken duygular eksik gider.
—
Ece ve Emre’nin Hikayesi: Bir İlişkide Kaybolan Bağlar
Ece ve Emre, genç yaşta birbirlerine aşık olmuşlardı. Birbirlerinin eksiklerini tamamlıyor, her anı birlikte geçirmeyi istiyorlardı. Fakat zamanla, Ece’nin duygusal ihtiyaçları artmaya başladı. Emre, iş hayatı ve başarı odaklı bir adamdı. İlişkinin başında onun ilgisi Ece’ye her şeydi, ama zamanla çözüm odaklı yaklaşımı, Ece’nin duygusal ihtiyaçlarını anlamayacak kadar mesafeli hale geldi.
Ece, sevgilisinin başarısının ardındaki ince hesapları, çözümcü bakış açısını takdir ediyordu. Ama kendi içindeki boşluğu bir türlü dolduramayacak kadar yalnız hissediyordu. Bazen, Emre’nin hiç fark etmediği küçük detaylar, büyük bir eksikliğe dönüşüyordu. Yalnızlık, gülüşlerinde bir solukluk, gözlerinde bir boşluk bırakıyordu.
Bir akşam, işler iyice karmaşık hale geldiğinde, Ece bir yabancıya daha yakın hissetmeye başladı. Onunla konuştuğunda, bütün o eksik duygularına hitap eden bir anlayış vardı. “Ne oluyor?” diye soran, duygularını fark eden, sadece dinlemeye değil, anlamaya çalışan bir insandı. Ece, sadece fiziksel değil, duygusal anlamda da eksik olan parçalarını tamamlamaya başlamıştı.
—
Aldatma: Çözüm Müdür, Kaçış Mıdır?
Ece’nin içindeki boşluğu bir başka insanla doldurması, sorunun sadece dışsal bir çözüm olabileceği yanılsamasını yaratıyordu. Aldatma, sadece bedensel bir ilişki değildi, bir yıkımın içindeki, duygusal olarak kaybolmuş birinin kendini yeniden keşfetme yoluydu. Ancak bu yeni keşif, her zaman kalıcı mutluluğa yol açmaz.
Emre’nin bakış açısı tamamen farklıydı. O, ilişkilerdeki sorunları bir “problem” olarak görüyordu. Çözmek, ona göre ilişkideki sorunun üstesinden gelmek demekti. Ece’nin dışarıya açılmasının, duygusal ihtiyaçlarını karşılamasının bir anlamı olmadığını, buna çözüm bulmanın gerektiğini düşünüyordu. Ama her çözüm, o kadar da basit değildi. Her strateji, her mantıklı çözüm önerisi, Ece’nin kalbinde derinleşen yalnızlık duygusunun üzerini kapatmak yerine daha da büyütüyordu. O, bir kadın olarak, sadece sevgi ve anlayış istiyordu; ama Emre’nin stratejisi, duygulara dikkat etmeden sadece “ne yapılması gerektiğine” odaklanıyordu.
—
Bir İlişkiyi Kurtarmak İçin Ne Yapmalı?
Ece’nin aldatma sürecinde aslında kaybolan, sadece duygusal değil, aynı zamanda içsel bir bağlılıktı. Aldatma, sadece bir kişinin gözünden bakıldığında, çözüm gibi görünebilir, ama aslında kaçıştan başka bir şey değildir. İlişkilerde derinleşen bu boşluklar, sevgiyle değil, anlayışla doldurulmalıdır. Bu yüzden, Emre’nin bakış açısı yanlış değildi; ama anlayış eksikti. Kadınlar, duygusal ihtiyaçları karşılanmadıkça bu boşlukları doldurmak için başka yollar arayabilirler.
Aldatma bir çözüm değil, bir kaçıştı. Ece, bu kaçışla geçici olarak kendini daha iyi hissetmiş olsa da, sonunda fark etti ki kaybolan şey sadece Emre’nin sevgisi değildi. O, kendi içindeki eksik parçayı bulmaya çalışıyordu. Ve Emre, sadece çözüme odaklanarak, aslında kendisine de bir kaçış yolu arıyordu.
—
Aldatma, her zaman bir sebepten doğar. İnsanlar birbirini aldatır, çünkü duygusal ya da fiziksel anlamda eksik hissederler. Sevgi, anlaşılmadığı, dinlenmediği, üzerine eğilinmediği zaman kaybolur. Her ne kadar bazen çözüm odaklı yaklaşımlar, ilişkiyi kurtarmak adına mantıklı görünse de, asıl çözüm, birbirini gerçekten anlamak ve dinlemektir. Ece ve Emre’nin hikâyesi de bunu bir kez daha hatırlatıyor.